Central na pangitain sa Bagong Taon sa iba't ibang lipi: simbolismo, ebolusyon at kultural na kodigo

Pagbubunsod: Gastronomiya bilang teksto ng pasko

Ang Bagong Taon na pagtitipon ay hindi lamang pagkain, kundi isang komplikadong ritual kung saan ang sentral na pagkain ay gumaganap bilang pangunahing simbolo na nagkakodigo ng kolektibong pag-asa, makasaysayang pangalaman at pagkakaintindihan tungkol sa kaluwagan. Ang mga etnografero at antropolohiya ng pagkain (gaya ni Sydney Mintz, ang may-akda ng trabaho "Sugat at Kapangyarihan") ay inaakala na ang paskong pagkain bilang "teksto" na pwedeng basahin, na nagbubunyag ng mga pinahahalagahan ng lipi. Ang sentral na pagkain ay karaniwang may kaugnayan sa mga ideya ng kasaganaan, kalusugan, kapalaran at pagpapatuloy, at ang pagpili nito ay nakikita sa heograpiya, relihiyon at makasaysayang kasaysayan.

Europa: mula sa baboy hanggang sa ubas

Ang makasaysayang Bagong Taon na pagtitipon sa Kanlurang, Gitnang at Hilagang Europa ay matinding nauugnay sa agrikultural na ciclo at sa panahon ng pagkakakaso ng baka sa taglamig.

• Germany, Austria, Scandinavia: Ang tradisyonal na sentral na pagkain ay naging nakapalit na baboy o baboy na okorok sa loob ng maraming taon. Ang baboy ay naging simbolo ng kasaganaan at pagpunta sa unahang bahagi (naisip na ang hayop, sa kabilang banda ng itlog na nagsisikbalik, ay palaging nagsisilang sa unahang bahagi). Hanggang ngayon, binibigay ang mga marzipan na baboy sa Saxony. Isang kagiliw-giliw na katotohanan: May isang tradisyon sa medyebal na Germany na Neujahrsschrei (Bagong Taon na Krik): ang una sa lahat na makakita ng baboy sa bagong taon ay dapat sumigaw ng halimbawa nito, upang maatract ang kapalaran.

• Spain, Portugal: Dito ay inilipat ang ritual mula sa pangunahing pagkain sa desertyo at prutas. Sa pagbubuksan ng kuwando ng kuran, kumain ang mga Espanyol ng 12 ubas (las doce uvas de la suerte), isa sa bawat pagtutulak, nagpapaalam ng isang pangarap sa bawat buwan ng taon. Ang tradisyon na ito ay nagsimula sa simula ng ika-20 siglo bilang isang malakas na hakbang ng mga winemakers mula sa Alicante upang ipagbenta ang sobrang ani, at mabilis naging pangkalahatang bansa. Sa Portugal, ang raisin ay nagsilbi sa parehong layunin.

• Italya: Sa katimugang bahagi ng bansa (Naples, Campania), ang obligadong pagkain ay ang masa ng munggo na may dzampone. Ang hugis ng munggo ay nagpapaalaala sa pera, na nagsisiguro ng kasaganaan, at ang magaspang na baboy na kolbas ay naging simbolo ng kasaganaan. Sa hilagang bahagi ng bansa (Lombardia), ang tungkulin nito ay naging nakapagluluto na ulo ng baboy (cotechino con lenticchie).

Slavianong mundo: kutyia at olyvee

• Rusya, Ukraine, Belarus: Sa panahon ng pre-revolusyon at sa rural na tradisyon, ang sentral na pagkain sa Sochielnik (kanun ng Pasko) ay naging kuitya (sokivo) — kutsa mula sa buong butil (trigo, jarrain, mais) na may asukal, mac, mani at uzvar. Ito ay pinakamatandang pang-alala at paskong pagkain, simbolo ng walang hanggan, kalusugan at kaluwagan ng pamilya. Sa panahon ng Soviet, sa sekularisasyon ng Bagong Taon, ang sentral na pagkain ay naging salad na Olyvee. Ang paglikha nito sa dekada ng 1860 ng French chef Lucien Olyvee para sa Moscow restaurant "Hermitage" ay lamang ang simula ng kasaysayan. Ang salad ay napagbabago nang radikal sa panahon ng Soviet (sa halip ng rябчик — doktor's sausage, sa halip ng kapers — zelyonyy goroshok), naging gastronomical symbol ng era ng kawalan ng kalakal, kung saan sa isang pagkain ay nagpupulong ang pinakamaraming hindi magagamit sa araw-araw na delikates: tinapay na luto, itlog, konservadong gulay, mayonesa. Ang kanyang pagiging pangkalahatan, masustansya at paskong pagkain ay ginawa itong kultural na fenomenon.

• Poland, Czech: Dito ay nananatili ang tradisyon ng kuitya (polsk. kutia, čes. koutě), ngunit madalas bilang isa sa maraming rituwal na pagkain. Ang sentro ng dulang ay maaaring maging nakapalit na karpa (lalo na sa Czech), ang whose scales, kapag ilagay sa bulsa, ay nagsisiguro ng pera.

Asia: maki habang sa buhay

Sa mga bansa ng Silangang at Timog-silangang Asia, kung saan pinasasalamin ang Bagong Taon, ang simbolismo ng pagkain ay mas malakas at mas malinaw.

• China, Taiwan, Singapore: Ang obligadong pagkain ay ang maki habang sa buhay (chaoshoumyan). Ang kanyang katangian ay ang haba: ang maki ay hindi dapat hatiin at dapat kainin, hindi sa pamamagitan ng pagkakasuntok, upang hindi "hatiin" ang buhay. Ito ay pinapakain ng madalas kasama ng tsiaozi (paggamit ng maki), ang hugis na nagsasabi sa mga gold bar. Isang kagiliw-giliw na katotohanan: May isang tradisyon sa dinastiyang Min (XIV–XVII siglo) na magprito ng isang moneta sa isang tsiaozi. Ang taong kumuha ng moneta ay naging mapalad sa buong taon. Ngayon, ang moneta ay palaging pinalitan ng arahis (simbolo ng kalusugan) o dagni (simbolo ng pagpaparami).

• Japan (O-syogatsu): Ang tradisyonal na paskong pagkain ay ang oseti-ryori, isang set ng mga magandang pinakamahalagang pagkain sa mga partikular na kahon na may lakas na lakas (dzubako). Bawat bahagi ay may kahulugan: krabes — kaluwagan, itim na busog — kalusugan, ikra ng sardine — malaking mag-anak, kamaboko (fish cutlets) — pag-akyat ng araw. Ang sentral na maaaring maging moti — rice cakes, na madalas kainin sa soup na odzoni. Ang proseso ng paggawa ng moti (motitsuki) — ang ritmikong paghampas ng luto na naging pinakamahalagang obryado ng pagkakaisa ng pamilya.

• Viyetnam (Tet): Ang pangunahing pagkain — banh ting o ban tet (sa katimugang uri) — ay isang patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na patong na
  © lib.ph
  
  

  Permanent link to this publication:

  https://lib.ph/m/articles/view/Sentro-na-pangitain-sa-Bagong-Taon-na-hapag-kainan
  
  
  Similar publications: L^{Republic of the Philippines} L^World Y G
  
  
  

  Publisher:

  Philippines Online → Contacts and other materials (articles, photo, files etc)
  
  Author's official page at Libmonster: https://lib.ph/Libmonster
  
  Find other author's materials at: Libmonster (all the World) • Google • Yandex
  
  

  Permanent link for scientific papers (for citations):

  Sentro na pangitain sa Bagong Taon na hapag-kainan // Manila: Philippines (LIB.PH). Updated: 07.12.2025. URL: https://lib.ph/m/articles/view/Sentro-na-pangitain-sa-Bagong-Taon-na-hapag-kainan (date of access: 25.05.2026).
  
  

  Comments: